کاش اسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک او میکرد

کاش واژه حقیقت انقدر با لبها صمیمی بود که برای بیانش نیازی به شهامت نبود

کاش دلها انقدر خالص بود که دعاها قبل از پائین امدن مستجاب می شد

کاش شمع عشق را در سوختن پروانه میدید و او را باور می کرد

و ای کاش مرگ معنی عاطفه را درک می کرد

کاش می شد عشق را تفسیر کرد خواب چشمان تو را تعبیر کرد